چه ماسکی را و در چه زمانی در محیط دندانپزشکی انتخاب کنیم

کوید ۱۹ (بیماری کرونا) COVID19 باعث شده تا استفاده از ماسک در محیط درمانی و خارج از آن در محیط عمومی مورد توجه قرار بگیرد. نداشتن اطلاعات کافی، استفاده بیش ازحد، استفاده ناصحیح منجر به ایجاد مشکلاتی در تامیین ماسک شده است. به بیمارانی که به ویروس تنفسی COVID-19 و دیگر بیماری های ویروسی تنفسی مبتلا هستند ، توصیه می شود برای جلوگیری از انتشار عفونت به دیگران، خود را ایزوله کنند. هنگامی که بیمار به طور فعال آلوده می شود، حجم ویروس در مایعات دهان زیاد می باشد، به این معنی که درمان های دندانپزشکی به دلیل تولید قطرات و آئروسل ریز (ذرات ریز منتشر شده در هوا) در طول مراقبت از دندان ، برای کارکنان و سایر بیماران خطرناک است. به دندانپزشكان توصيه مي شود كه هر بيماري را كه به طور قطع آلوده می باشد، مشكوك به عفونت باشد، با فرد آلوده تماس داشته باشد يا دوره نقاهت و ایزوله بودن خود را سپری می كند ، درمان الکتیو ( درمانی که قابل برنامه ریزی و انجام در آینده باشد و اورژانسی نباشد) خود را به تأخير اندازد. چنین بیمارانی که به دنبال معالجه اضطراری و اورژانسی هستند باید در صورت انجام اقدامات پیشگیرانه مناسب، تریاژ شوند ( دسته بندی بر اساس الویت درمان‌ ) و در صورت شرایط اورژانسی به بیمارستان محلی خود ارجاع شوند. 
در فرآیند درمان دندانپزشکی مقادیر زیادی آئروسل با اندازه سه میکرون یا کمتر ایجاد می شود که از طریق راه هوایی (استنشاق) می توانند در محیط به دیگران منتقل شوند. در محیط جراحی دندان ، بیشترین علت ایجاد قطرات ریز در هوا، هندپیس روتور با سرعت بالا، یا ابزارات  اولتراسونیک و سرنگ سه گانه می باشد. آئروسل های تولید شده ممکن است به باکتری ها و قارچ های موجود در حفره دهان (از بزاق و بیوفیلم های دندانی) و همچنین ویروس های خون بیمار آلوده شوند. بنابراین ، پزشکان و کارکنان بالینی باید ماسک های جراحی مناسب برای مقاومت در برابر مایعات استفاده کنند که ذرات سه میکرون یا اندازه کمتر را مسدود می کند.
ماسک ها از غشای مخاطی بینی و دهان محافظت می کنند و باید هر کجا که امکان پاشیدن یا پاشش خون، بزاق یا مواد بدن وجود داشته باشد ، یا احتمال استنشاق آئروسل با پتانسیل انتقال عوامل بیماری زای موجود در هوا وجود دارد از آن استفاده کرد. با این حال ، پیشنهاد می شود برای جلوگیری از آلودگی در محیط کار با ترشحات تنفسی یا بینی حتی برای اپراتورها ، در هنگام معالجه بیماران از ماسک همیشه استفاده شود.
ماسک های سه لایه جراحی فیلتر دار با لایه میانی مقاوم در برابر آب برای استفاده دندانپزشکی و برای هر دو روش جراحی و غیر جراحی دندان که باعث تولید آئروسل می شوند مناسب هستند. توانایی فیلتراسیون ماسک پس از تقریباً ۲۰ دقیقه با مرطوی شدن سطح داخلی و خارجی ماسک کاهش می یابد. تعویض ماسک در طی فرآیند طولانی درمان کار دشواری است (مانند روش های آسپتیک جراحی) و ضروری نیست مگر اینکه ماسک از داخل یا خارج کاملاً مرطوب شود که عملکرد ماسک را زیر سوال می برد.

ماسک های جراحی:
ماسک های مورد تایید برای استفاده در عمل دندانپزشکی مطابق با استاندارد AS / NZS 4381 می بایست باشند.

سطح ۱
ماسک های سطح ۱ به طور کلی در دندانپزشکی مورد استفاده قرار نمی گیرند ، با این حال ، در صورت کمبود ماسک سطح ۲، لازم است محتاطانه استفاده شود، ممکن است پزشکان در مواردی که خطر خونریزی یا پرش مایعات وجود ندارد، از ماسک سطح ۱ استفاده کنند(به عنوان مثال هنگام انجام بررسی های بعد از قرار دادن برای پروتزهای متحرک ، محافظ های دهان یا وسایل ارتودنسی متحرک یا انجام تنظیمات ارتودنسی که استفاده از سرنگ سه گانه را حذف می کند احتمال کمتری در پاشش مایعات و ترشحات وجود دارد). پرش مایعات و آئروسل ممکن است در بعضی از موارد در حین فرآیند درمان اتفاق بیافتد .

سطح ۲

معمولاً در اعمال دندانپزشکی استفاده می شود روش های ترمیمی ، ریشه و پریودنتال با استفاده از دستگاه های مجهز به سیستم مانند مته های با سرعت زیاد توربین هوا ، مقیاس دهنده های اولتراسونیک و سرنگ های سه گانه مقادیر زیادی آئروسل با اندازه سه میکرون یا کمتر تولید می شود!.هنگام انجام چنین رویه هایی ، دستورالعمل های استاندارد AS / NZS 4381 ، NHMRC و ADA کارکنان بالینی را ملزم به استفاده از ماسک های جراحی مناسب می کنند که ذرات با اندازه ۳ میکرون یا کمتر مسدود می کنند ، به طوری که با عملکرد فیلتراسیون ماسک پاشش مایعات باعث ایجاد خطر نمی شود.

سطح ۳
برای اقدامات جراحی یا سایر اقدامات که انتظار می رود مقدار زیادی پاشش مایعات باشد ، مقاومت در برابر پاشش سطح ۳ ممکن است مناسب باشد. این پروتکل در AS / NZS 4381 مشخص شده است.

استفاده بیش از حد:
مهم این است که همه ما در استفاده از ماسک به عنوان یک کالای مصرفی در شرایط پاندمی محتاط باشیم زیرا استفاده بیش از حد و غیر استاندارد آن تقاضا  را زیاد و عرضه را دچار مشکل می کند. بعنوان یک مثال عملی از استفاده بیش از حد این است که برای یک دستیار دندانپزشکی لازم نیست که ماسک خود را در پایان ویزیت بیمار عوض کند. بلکه می تواند قبل از مراجعه به بیمار بعدی این ماسک جدید استفاده کند.

اقدامات غیر قابل قبول:

  • استفاده از یک ماسک برای بیش از یک بیمار.
  • استفاده از یک ماسک برای بیش از ۲ ساعت.
  • ماسک هایی که دوباره استریل می شوند را استفاده نکنید. چرا که بخار ناشی از اتوکلاو باعث کاهش عملکرد فیلتر ها می شود که مسئول فیلتراسیون ذرات هستند ، یا باعث تخریب بافت های تشکیل دهنده ماسک می شود ، محافظت از نفوذ ذرات را بی فایده می کند و در واقع باعث از هم پاشیدن یا ذوب شدن قسمت هایی از ماسک می شود و برخی از بخارات سمی ناشی از گرما را در ماسک آزاد می کند.
  • استفاده از ماسک پارچه ای. اینها فیلتراسیون ضعیفی دارند (بدون فیلتراسیون باکتریایی یا فیلتراسیون ذرات) ، هیچ گونه محافظتی در برابر پاشش و یا مقاومت در برابر مایعات ندارند.
  • استفاده از محافظ صورت (شیلد) بدون ماسک.